1-chapter: 1-BOB: Bir kishilik armiya
1-BOB: Bir kishilik armiya
Muallif/Author: Toxic Telegram: https://t.me/Toxic_novels _______ Urush.
Ba'zilar uchun u qo'rquv edi.
Ba'zilar uchun shon-sharaf.
Kael uchun esa...
Oddiy ish.
...
Portlash ovozi osmonni larzaga keltirdi.
Yuzlab tanklar alangaga burkandi.
Vertolyotlar birin-ketin osmondan qulab tushardi.
Qalin tutun orasida bitta odam oldinga yurardi.
Har bir qadami sokin.
Har bir nafasi barqaror.
Go'yo atrofdagi qirg'in unga umuman ta'sir qilmayotgandek.
Uning ortida...
Minglab jasadlar yotardi.
Tanklar.
Zirhli texnikalar.
Samolyot qoldiqlari.
Va...
Insonlar.
Bir askar qaltiragan qo'llari bilan miltig'ini ko'tardi.
— U... u yaqinlashyapti...
Yonidagi zobit ham qaltirardi.
— O'q uz!
— Ammo...
— O'Q UZ!!
Yuzlab o'qlar bir vaqtning o'zida uchib ketdi.
Kael to'xtamadi.
Birortasi ham tanasiga zarar yetkaza olmadi.
Go'yo o'qlar po'lat devorga tegayotgandek yerga tushardi.
Askarlarning yuzlari oqarib ketdi.
— Jin...
— Bu odam emas...
— Bu...
— Bir kishilik armiya...
...
Bir necha daqiqadan so'ng...
Jang maydonida sukut hukm surardi.
Faqat bitta odam tik turardi.
Kael.
Shamol uning qora sochlarini asta silkitardi.
Sochlari tartibsiz edi.
Go'yo ularni anchadan beri taramagan.
Kulrang ko'zlari hissiyotsiz holda ufqqa tikilgan.
Ko'zlari ostidagi sezilar-sezilmas qora halqalar yillar davomida uxlamagan odamni eslatardi.
Yuzida mayda chandiqlar.
Ular ko'zga tashlanmasdi.
Ammo yaqinroq qaragan odam...
Bu odam ko'plab janglardan omon qolganini darhol tushunardi.
Bo'yniga o'ralgan to'q kulrang sharf iyagining bir qismini yopib turardi.
Qora harbiy formasi oddiy edi.
Na ortiqcha medal.
Na bezak.
Faqat vazifa uchun yaratilgan forma.
Kael boshini biroz yuqoriga ko'tardi.
U mag'rur emasdi.
Shunchaki...
U o'limga juda ko'p marta tik qaragan edi.
...
— General Kael.
Orqasidan ovoz eshitildi.
Bir necha zobit yugurib kelishardi.
— Dushman taslim bo'ldi.
Kael indamadi.
Faqat boshini qimirlatdi.
Uning uchun bu navbatdagi topshiriq edi.
Xolos.
Bir necha soatdan keyin.
Harbiy baza.
Kael formasini yechishga ham ulgurmay telefoniga qaradi.
Ethan.
Otasi qo'ng'iroq qilayotgandi.
— Salom.
— Kael!
Otasi odatdagidek quvnoq gapirishga urinardi.
— Ishlaring yaxshimi, o'g'lim?
— Ha.
— Bugun uyga kelasanmi?
Kael bir necha soniya jim qoldi.
— Kelaman.
Telefonning narigi tomonidan quvonchli ovoz eshitildi.
— Onang, Damien va Finn ham seni kutishyapti.
— Yaxshi.
Qo'ng'iroq tugadi.
...
Kael oynaga qaradi.
Unda aks etgan odamni kuzatdi.
"Yetti yil..." "Shuncha urush..." "Nihoyat uyga qaytyapman..." Uning yuzida deyarli bilinmaydigan tabassum paydo bo'ldi.
Bu tabassumni jang maydonida hech kim ko'rmagan edi.
Kael hali bilmasdi...
Bugun...
U oxirgi marta "uy" degan joyga qaytayotgan edi.
1-Bob tugadi.